نوک پرنده را
 هرگز مبند
 با بالهایش آواز خواهد خواند
 پر و بالش را در هم مشکن
 با آوازش خواهد پرید تا اوج کهکشان
 لبان شاعر را مبند.
 

 نصرت رحمانی

گلریز [ ۲۱ تير ۱۳۸۸ ]

اعتراف میکنم دفعه ی پیش که این عکس رو تو فتوبلاگ قبلیتون دیدم به اندازه ی الان توجهم رو جلب نکرد. این بار جدا ً پرواز پرنده ها رو احساس میکنم. جز این تماشای این عکس به همراه این شعر لذت دیگه ای داره. و چقدر به احوالات این روزهای ما نزدیکه.


نام Name
ایمیل Email
سایت Website
پیغام Message
کد امنیتی : Security Code :
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.
167144